Thuis

Donderdag 9 juli 2020

Thuis, ik wist niet meer wat dat was. De maanden in die kleine tent deden me vergeten wat thuis is en wat het betekent. 

Tot die donderdag, de 16e juni. Toen hoorden we dat we overgeplaatst zouden worden naar een woning. Ik kon mijn geluk niet op. Deze woning op Lesbos is nu ons thuis.

Meteen de eerste dag begonnen mijn ouders en ik met het huis schoonmaken. Het barstte er van de kakkerlakken.

Een badkamer, een wc en een keuken, voor al deze dingen hoeven we niet meer in de rij te staan. Ook voor eten hoeven we niet meer in die lange rij.  

Mijn broertje lacht weer, hij is heel blij en wij worden blij van zijn blijheid.

Het huis is inmiddels schoon, maar de kakkerlakken zijn niet weg te krijgen.

Fragmenten (in Farsi) van onze whatsappgesprekken met Atifa:

خانه!

این واژه  را فراموش کرده بودم ماه ها زندگی در آن خیمه ی کوچک باعث شده بود فراموش کنم خانه چیست،

تا امروز وقتی شنیدم قرار است کمپ و آن خیمه ی کوچک‌را ترک کنم از شادی در پوست خود نمیگنجیدم، 

اینجا خانه ی ماست، حمام ،توالت، و آشپزخانه داریم! دیگر مجبور نیستیم برای تهیه ی غذا ساعتها در صف بایستیم، دیگر ساعتها در صف توالت و حمام و ظرف شستن و لباس شستنمنتظر نمی مانیم، بردارم از شادی میخندد و ما هم از شادیه او شاد میشویم.

با پدر و مادرم شروع کردیم به تمیز کردن خانه، اینجا پر از سوسک است، 

خانه تمیز شد،

ولی سوسکها هنوز هم از بین نرفته اند